[Info]

Budynek wytwórni lotniczej MOTOLUX przy ul. Konduktorskiej 17. Tu skonstruowano trzy gondole gwiazdy polski.

"Coleum Polonorum" - Polskie Niebo.

Informacje na tablicy:
Gwiazda polski - I Polski Balon Stratosferyczny. Prezydent II R.P. Ignacy Mościcki akceptuje realizację Gwiazdy Polski 4 maja 1938r.
Protektorat gen. Kazimierz Sosnkowski
Komitet organizacyjny
Członkowie Akademii Umiejętności
Profesorowie Akademii Nauk Technicznych
Profesorowie Uniwersytetu im. Józefa Piłsudskiego
Profesorowie Politechniki Warszawskiej
Profesor August Piccard
Oficerowie, Piloci, Inżynierowie konstruktorzy
Pracownicy warsztatów lotniczych i balonowych
Ofiarodawcy z Polski i Ameryki

projekt powłoki: inż. Józef Paczosa
projekt i wykonanie gondol: inż. Jan Szal
dowódca lotu: kpt. pil. inż. Zbigniew Burzyński
program naukowy: dr Konstanty Jodko-Narkiewicz

dane techniczne:
pojemność powłoki 124 790 m3
wysokość stratostatu 120m
średnica wypełnionej powłoki 54m
średnica gondoli 2,10 m
ciężar stratostatu na starcie 4275 kg
pułap w locie 27 - 30 km

[Info]

Start Gwiazdy Polski, największego balonu wówczas na świecie, miał odbyć się na Polanie Chochołowskiej w Tatrach w dniach 12/13 października 1938r. Uznano, że warunki atmosferyczne będą tam najkorzystniejsze. Niestety, właśnie z powodu pogody start okazał się nieudany. Podczas napełniania balonu wodorem, podmuchy silnego wiatru spowodowały zaiskrzenie ocierających się o siebie powłok albo metalowych linek, przytrzymujących balon i spowodowały wybuch. Mimo, że część powłoki balonu została zniszczona gondola pozostała nienaruszona. Rok później przygotowywano się do kolejnej próby. Tym razem do napełniania powłoki sprowadzono z USA zbiorniki z niepalnym helem. Start miał nastąpić pod koniec sierpnia lub na początku września w Sławsku w Karpatach Wsch. Niestety wybuch wojny uniemożliwił ponowną próbę bicia rekordu.



Gondolę wykonano w trzech egzemplarzach w warszawskich zakładach mechanicznych Motolux według projektu wynalazcy inż. Jana Szala. Zastosowano w niej nowoczesne materiały i wiele nowatorskich rozwiązań w postaci precyzyjnych zaczepów i dźwigni zamków włazów, wykonane ze stali chromoniklowej. W gondolę wmontowano 6 okien - przezierników o podwójnych szkłach optycznych. Gondolę wyposażono w sprzęt nawigacyjny, fotograficzny, do pomiarów wysokościowych, do regeneracji zużytego powietrza i specjalny teleskop złożony z 30 liczników Geigera-Müllera. Zainstalowano również nadajnik i odbiornik radiowy. Samo wyposażenie gondoli ważyło ponad 1,3 t.

Bardzo ciekawy artykuł na ten temat można przeczytać tutaj.