[Magdalena]

[erd]

Stanisław Grzesiuk - Szemrane Piosenki (1995) [mp3@128]
http://torrenty.org/torrent/192250

Stanislaw Grzesiuk - Zlote Przeboje/Platynowa kolekcja (2004) [obraz CD]
http://torrenty.org/torrent/198684
_________________
Bierzemy się za robotę
narzekać będziemy potem.

[erd]

W artykule Pawła Tomczyka zatytułowanym Boso, ale w obłokach, opublikowanym w Rzeczpospolitej nr 19 z 23.01.98 w dziale Wspomnienia
http://www.rzeczpospolita.pl/dodatki/wspomnienia_980123/
zamieszczona jest wypowiedź siostry Grzesiuka, z której wynika, że Grzesiukowie mieszkali pod dziesiątym:

[erd]

Do epizodu radiowego dorzucam jeszcze wycinek z Nowego Kuriera Warszawskiego z piątku, 27.10.1939, zawierający obwieszczenie komisarza Rzeszy o konfiskacie odbiorników radiowych (skan z kserokopii):

_________________
Bierzemy się za robotę
narzekać będziemy potem.

[erd]

Na YouTube:

Stanisław Grzesiuk - nie masz cwaniaka nad warszawiaka
http://pl.youtube.com/watch?v=ZLtocKqUq_E

Stanislaw Grzesiuk - bal na gnojnej
http://pl.youtube.com/watch?v=ETnZ66yB6hI

Stanislaw Grzesiuk - u cioci na imieninach
http://pl.youtube.com/watch?v=uMtjwGmFLpo

Stanisław Grzesiuk (1960r.oryginał,fragmenty)
http://pl.youtube.com/watch?v=NsIjKIO4YnM

Stanislaw Grzesiuk - Bujaj sie Fela
http://pl.youtube.com/watch?v=hlcDkldeg7w

Jak ktoś chce pobrać na swój dysk to tu są wygodne konwertery adresów:
http://www.grabbertube.com/
http://keepvid.com/

Na YouTube wyszukujemy wpisując do wyszukiwarki: Grzesiuk.
_________________
Bierzemy się za robotę
narzekać będziemy potem.

[erd]

W pliku:
http://robo.erd2.webd.pl/pliki/sielce/grzesiuk_stolica_1961.zip
1,83 MB
jest czteroczęściowy artykuł Stanisława Grzesiuka pt. CZERNIAKÓW - moja młodość, opublikowany w tygodniku Stolica w 1961 r.
_________________
Bierzemy się za robotę
narzekać będziemy potem.

[erd]

Multimedialna Encyklopedia Powszechna WIEM 2007
http://torrenty.org/torrent/205499

[erd]

Pod adresem:
http://www.kosmaty.pl/
jest serwis Jacka Kosmowskiego, a w nim zbiór wycinków prasowych. Wśród nich są 3 artykuły z Gazety Wyborczej o Sielcach. Jest tam trochę o Grzesiuku.
16.III.2007. Garsoniera mecenasa na Dolnym Mokotowie. Ulica Nabielaka
15.VI.2007. W rodzinnych stronach Barei i Grzesiuka. Sielce
29.VI.2007. Zapomniany świat z fotografii lotniczej. Bończa i Sukcesorska
_________________
Bierzemy się za robotę
narzekać będziemy potem.

[erd]

W pliku
http://robo.erd2.webd.pl/pliki/sielce/grzesiuk_stolica_1963.pdf
802 KB
jest skan strony 6 z tygodnika Stolica nr 5 z 3.02.1963 z artykułem opublikowanym po śmierci Stanisława Grzesiuka. Skan z kserokopii.
_________________
Bierzemy się za robotę
narzekać będziemy potem.

[wed53]

Pamiętam dom Grzesiuka, stał drugi od rogu Nabielaka w stronę Pancernej (nie ma jej dzisiaj, a stał przy niej duży warsztat mechaniczny). Dom ponuryznacznie gorszy od tego w którym mieszkałem przy Tureckiej. W czasach w których poznałem ten dom nic nie wiedziałem o Grzesiuku. Była to naprawdę zatęchła rudera. Dziś, w głębi działki stoi hotek asystencki PW.
_________________
turecka 2m6

[erd]

[Anastazja]

[Piotrek]

Na początku witam wszystkich forumowiczów, jestem zupełnie nowy aczkolwiek tematyka forum nie jest mi całkiem obca. Do zainteresowania się tą częścią Warszawy skłoniła mnie osoba Stanisława Grzesiuka. Pamiętam jak ojciec podsunął mi pod nos "Boso, ale w ostrogach" gdy miałem kilkanaście lat, przeczytałem książkę jednym tchem, a od tamtej pory wracałem do niej niejednokrotnie. Również po kilka razy przeczytałem "Pięć lat kacetu" oraz "Na marginesie życia". Zachwyciłem się tym człowiekiem, a co za tym idzie, zacząłem zbierac o nim informacje. Dlatego też piszę w tym temacie, ponieważ pojawiło się kilka nieścisłości. O ile kwestia miejsca urodzenia grzesiuka została wyjaśniona, o tyle nie rozumiem skąd informacja, że był on więzniem obozu w Oświęcimiu (dwukrotnie można o tym przeczytać w powyższym temacie), nie jestem oczywiście nieomylny, ale raczej dałbym sobie rękę uciąć, że Grzesiuk przebywał w obozach Dachau - Mauthausen - Gusen. Także kwestia lokalizacji domu, w którym mieszkał nie została do końca wyjaśniona. Akademik, o którym mowa wcześniej ma adres Tatrzańska 7a, natomiast rodzina Grzesiuków mieszkała pod numerem 10. Ich dom stał bliżej ulicy Nabielaka niż Górskiej. Tyle wiem
Po przeczytaniu książek Grzesiuka, pierwszym moim krokiem było odnalezienie jego grobu na Powązkach, który odwiedzam od czasu do czasu do dzisiaj. Jedna taka "wizyta" skończyła się dla mnie zupełnie nieoczekiwanie, otóż spotkałem przypadkowo pana Marka Grzesiuka - syna Stanisława. Okazał się bardzo miłym człowiekiem, który poświęcił mi dobrą godzinę na rozmowę i wypytywanie. Dowiedziałem się na przykład, że Grzesiuk miał dobrego kolegę na swojej ulicy pod numerem 9 (dom ten stoi do dzisiaj - tzn. stał jeszcze kilka lat temu gdy tam byłem), pojechałem na Tatrzańską (ileż razy spacerowałem po niej i wyobrażałem sobie jak to wszystko kiedyś wyglądało) i stanąłem przed drzwiami mieszkania na parterze gdzie mieszkał ów kolega. Zabrakło mi jednak odwagi aby zapukać i ... sam nie wiem co. Powiedzieć, że chciałbym wejść do mieszkania, w którym bywał Stanisław Grzesiuk? Wydało mi się to niedorzeczne. Przy okazji mam pytanie: czy ktoś wie gdzie dokładnie znajdowała się fabryka "kapeluszowa"? Słyszałem, że na rogu Tatrzańskiej i Nabielaka, ale wydaje mi się, że w książce Grzesiuk pisze, że od ulicy Górskiej (nie mam pod ręką książki aby się upewnić).
Kilka lat temu pojechałem do Małkowa aby chociaż przejść się po wsi, w której urodził się nasz bohater. Wieś jest malutka, niewiele zachowało się sprzed wojny, większość domów jest z lat powojennych. Spotkałem tam starowinkę, która twierdziła, że pamięta Grzesiuków i nawet pokazała mi miejsce gdzie stał ich dom. Nie pamiętała jak się wyprowadzali (Stanisław miał wtedy dwa lata, staruszka mogła być jego rówieśniczką), ale pamięta jak przyjeżdżali tam czasami i pamięta jak Grzesiuk był tam w początkach okupacji. Powiedziała, że więcej wie jej mąż, który akurat wtedy jak tam byłem przebywał w sanatorium. Wspominała również, że żyje jakaś dalsza rodzina Grzesiuków w Chełmie, ale nie byłem tego w stanie sprawdzić. Miałem pojechać jeszcze raz, kiedy wróci mąż tej pani, ale nie pojechałem. Szkoda. Może jeszcze pojadę, ale czy ta pani i jej mąż jeszcze żyją? Nie wiem. Będzie coraz trudniej wraz z upływem czasu, coraz mniej jest tych, którzy przeżyli wojnę ... dla kolejnych pokoleń to już będzie abstrakcja.
Kiedyś będąc na wakacjach na Słowacji, pojechałem specjalnie do Austrii aby odwiedzić były obóz koncentracyjny Mauthausen-Gusen. Oczywiście z powodu Grzesiuka. Spędziłem tam cały dzień, spacerując, rozmyślając i szukając miejsc znanych z książki "Pięć lat kacetu". Byłem na placu apelowym, byłem przy rewirze, a nawet schodziłem do kamieniołomu po sławnych kamiennych schodach (często są wspominane w książce). Wrażenia niesamowite. Dziś często wracam myślami do tamtego dnia. Zainteresowałem się tematyką obozów, odwiedziłem Oświęcim, Majdanek, Treblinkę czy Sobibór. Zaowocowało to napisaniem pracy licencjackiej, w której niemało jest z książki Grzesiuka.

Trochę się rozpisałem, ciekaw jestem czy ktoś dobrnął do końca

Na koniec ciekawostka, o której dowiedziałem się bardzo niedawno: w "Pięć lat kacetu" często przewija się postać Stefana Krukowskiego, z którym Grzesiuk zaprzyjaznił się w obozie. Otóż pan Krukowski (nie wiem czy jeszcze żyje) również napisał książkę, nosi ona tytuł "Byłem kapo" i autor wspomina w niej o znajomości z Grzesiukiem. MUSZĘ ją przeczytać, ale bardzo trudno ją zdobyć. Próbowałem na allegro, na e-bay, w antykwariatach, a nawet w wydawnictwie i nic. Chyba zostaje mi Biblioteka Narodowa, a może ktoś ma jakiś inny pomysł?

Teraz troszkę może nie na temat: chciałem polecić kapitalną stronę: www.stalus.iq.pl - być może znana. Dużo fotografii (rycin) starej Warszawy i ich odpowiedników współczesnych. Bardzo ciekawa.

Nic mi nie przychodzi do głowy, więc zakończę jak Gombrowicz:
koniec i bomba, a kto czytał ten trąba
_________________
Pozdrowienia

[Anastazja]

Witaj Piotrek! Fajnie, że do nas dołączyłeś. Twoja opowieść o niezwykłej pasji śledzenia losów Stanisława Grzesiuka wydaje mi się piękną przygodą. Szukasz śladów Grzesiuka wszędzie, gdziekolwiek one są. I wiele tych śladów znalazłeś.
Mam nadzieję, że będzisz kolejnym orędownikiem ufundowania tablicy pamiątkowej na ul. Tatrzańskiej.
Serdecznie pozdrawiam
_________________
A jeśli komu droga otwarta do nieba,
Tym co służą ojczyźnie.
Jan Kochanowski

[Piotrek]

Cześć Anastazjo! Wiedziałem, że odezwiesz się pierwsza, śledziłem trochę aktywność na forum i jesteś w czołówce Bardzo mi miło.

Co do tablicy podpisuję się jedną i drugą ręką, a także proponuję swój wkład finansowy jeśli będzie trzeba.
_________________
Pozdrowienia