[RAMIREZ]

Witam. Mam na imię Łukasz i mimo, że obecnie mieszkam poza Warszawą to emocjonalnie mocno związany jestem z dzielnicą gdzie urodziłem się i spędziłem najpiękniejsze lata. Mieszkaliśmy z rodzicami w mieszkaniu narożnym przy Stępińskiej 4, które było doskonałym punktem widokowym na ten bardzo ruchliwy fragment Sielc. Z balkonu miałem rzucik na mini placyk z pralnią A.Sznajdera ( obecnie Magiel Cafe), a były to lata 80 - czyli czasy jej świetności, często widywałem przyjeżdżające z praniem limuzyny z rejestracjami korpusu dyplomatycznego ( CD). Dalej kiosk Ruch i ciąg sklepów po przeciwnej stronie stępińskiej : mięsny ( jest do dzisiaj), potem spożywczy SAM z koszykami ( a jakże!) i działem mlecznym z osobnym wejściem, następnie garmażeria, obuwniczy i pasmanteria ( obecnie zakład pogrzebowy) obok której figurowała zielona budka telefoniczna. W 1986 roku zdałem maturę u Świerczewskiego, rzecz jasna, potem były lata studiów i emigracji ( USA) Po powrocie w latach 90, pamiętam mały barek który otworzył się przy skwerku pomiędzy stępińską a górską, obok cukierni Prószyńskiego, który funkcjonaował jakieś 2-3 lata po czym uległ tajemniczemu spaleniu ( barmanka - drobna, krótko obcięta brunetka miała na imie Jola) Mam sporo fajnych wspomnień z tamtych czasów, a sporo z nich dotyczy lokalnych, niestety już w wiekszości śp. miłośników tanich win, murków ( ten obok pralni właśnie) czy sieleckich ławek. Nie ma juz takich "meneli" jak Rudy Tadek czy Jopek, nie te czasy i nie ten klimat. Swojego czasu pilnie śledziłem ich miejscówki i nie raz dołozyłem się im do alpagi. A nawet czasem się dosiadłem i dołączyłem do podwórkowej libacji, ku przerażeniu mojej zatroskanej Mamy. Pamietam jak z wypiekami na twarzy trafiłem na pierwszą rasowa melinę przy Sieleckiej, potem drugą przy Iwickiej, pamiętam te ich opowiadania i historie opowiadane na podwórkowych ławkach przy buteleczce " Kwiatu Jabłoni" Ech, może nie był to najwłaściwszy sposób spedzenia wolnego czasu przez dwudziestolatka z "dobrego domu" ale cóż, pociągał mnie ten swoisty klimacik starego LOTOSU i jego bywalców. Swoją drogą LOTOS był jedynym lokalem, jaki pamietam w którym można było wypić setkę z kelnerem w godzinach urzędowania !!!!!

[Anastazja]

Witaj Łukasz Ramirez. Muszę Ci powiedzieć, że i teraz można zaobserwować grupki amatorów taniego wina, którzy już wczesnym rankiem - świeżutko ogoleni - stoją tu i ówdzie w oczekiwaniu na coś - po dwóch, trzech...ławeczek nie mają. Mam pewne podejrzenia, które pozwalają mi sądzić, że Dzielnica Mokotów posiada przy ul. Iwickiej kwaterunkowe mieszkania, w których umieszcza utracjuszy z całego Mokotowa - po zlicytowaniu ich wcześniejszego mieszkania o znacznie lepszym standarcie, za które nie płacili czynszu. Może ktoś wie coś na ten temat?
_________________
A jeśli komu droga otwarta do nieba,
Tym co służą ojczyźnie.
Jan Kochanowski

[nośka]

Faktycznie na ul.Iwiwckiej znajduja sie dwa budynki w których pomieszkują okoliczni amatorzy taniego wina. Jest to bursa nad filarami w budynku 47A, jak równiez tak zwany " PEKIN" wolno stojacy budynek, raczej stara, sypiaca sie kamienica naprzeciw budynku 47A. Mieszkają tam również zupełnie "normalne" rodziny, którym serdecznie współczuję dzielenia budynku z okoliczna menelką. Wiele z tych mieszkań zajmowanych jest na dziko, na zasadzie wyłamania zamków i mieszkania póty, póki administracja nie zorientuje się że ma lokatora na dziko.
Musze zerknąć jaki adres ma budynek zwany "PEKINEM", bo zdaje się, że jest to jeszcze przedwojenna kamienica.